Parafinoterapia ? leczenie ciepłem parafiny.

Parafina jest otrzymywana przez proces destylacji ropy naftowej, powinna też wskazywać pewną elastyczność oraz plastyczność. Łączenie parafiny chemicznie czystej stosuje się w leczeniu poprzez połączenie parafiny w formie OLYMPUS DIGITAL CAMERApłynnej z stałej w stosunku 1:20. Temperatura topnienia takiej temperatury powinna wynościć w granicach 42 do 45 °C. Parafina zastygając przechodzi w stan stały, dzięki czemu bardzo dobrze przylega do leczonego ciała i oddaje mu ciepło. Właściwością parafiny jest bardzo długie utrzymywanie ciepła, które przenika bardzo głęboko do tkanek, podwyższając w znacznym stopniu ich temperaturę.

Stosowanie zabiegów parafinowych.

Zabiegi można wykonywać w różnych modyfikacjach, najczęściej stosuje się poprzez zwijanie w postaci plastrów o grubości 2-2,5 centymetra. Mogą to być pędzlowania, okłady lub bezpośrednie kąpiele kończyn w tak zwanych specjalnych skarpetach, a także maseczki jak w przypadku porażenia nerwu twarzowego.
Czas jednego zabiegu powinien trwać od 30 do 45 minut lecz nie mniej niż 20 minut. Dłuższe trzymanie okładu z parafiny jest bezcelowe ponieważ chłodna masa nie daje żadnego efektu.

W trakcie ochładzania się masy parafinowej, pojawia się pewien element mechaniczny. Otóż, bardzo pozytywnym zjawiskiem jest fakt zmniejszania swej objętości, co w rezultacie daje efekt wywierania ucisku na rozgrzane tkanki.

Dzięki takim zabiegom poprawia się krążenie w naczyniach skóry oraz wzmagają procesy utleniania i wydalenie tkanek toksycznych stanu zapalnego.

Przeciwskazania

Zwosk1abiegi parafinowe nie są zalecane, aby wykonywać je częsciej niż co pół roku, ponieważ nadużywanie ich może być przyczyną odwapnienia kości, dlatego należy unikać stosowania parafinoterapii u dzieci i osób w podeszłym wieku lub u osób ze stwierdzoną osteoporozą.

Po takich okładach stosowanych 20-30 należy dokonać co najmniej kilkutygodniowej przerwy.

Natomiast po samym zabiegu nie wolno wychładzać podgrzewanych części ciała przez 2-3 godziny.

Ogólne wskazania do leczenia ciepłem:

  • przykurcze stawów;
  • blizny;
  • zrosty pooperacyjne;
  • urazy więzadeł i torebek stawowych (nie wcześniej niż 2 tygodnie po urazie);
  • niektóre porażenie nerwów obwodowych;
  • schorzenia stawów o różnej etiologii;
  • zmiany zwyrodnieniowe i zniekształcające w stawach (bez odwapnień);
  • wysiękowe zapalenie opłucnej i dychawica oskrzelowa;
  • jako przygotowanie do ćwiczeń.

Post Author: Paweł Gawliński