Terapia manualna w stwardnieniu rozsianym

Stwardnienie rozsiane wciąż jest chorobą przewlekłą i nieuleczalną, która w wielu przypadkach obniża znacząco komfort życia chorego oraz staje się nie lada problemem dla otoczenia. Choć nie ma terapii, która jednoznacznie pomagałaby w leczeniu choroby, to jednak stosuje się rozmaite dodatkowe zajęcia.

Z uwagi na to, że stwardnienie rozsiane atakuje cały aparat ruchu, uniemożliwiając po jakimś czasie normalne funkcjonowanie w społeczeństwie, jedną z istot terapii wspomagającej jest utrzymanie dotychczasowej kondycji fizycznej. Jest to możliwe dzięki różnym formom rehabilitacji, w dużej mierze opartych na terapii manualnej.

Dlaczego fizjoterapia?

Stwardnienie rozsiane w skrócie jest przewlekłą chorobą atakującą układ nerwowy i trwale go uszkadzającą. Z uwagi na to, że ognisk choroby jest wiele w organizmie, często zaburzone są podstawowe funkcje ruchu. Zależnie od odmiany choroby – a wyróżnia się trzy – dochodzić może do problemów z mówieniem, poruszaniem się w ogóle, równowagą, proporcją ruchów czy zaburzeniami pracy poszczególnych układów mięśni.

Z uwagi na charakter tej choroby, nie da się całkowicie jej zapobiegać ani wyleczyć. W terapii stwardnienia rozsianego stosowane są również dodatkowe metody leczenia, na przykład tymoterapia, która bazuje na wzmocnieniu układu odpornościowego. Niemniej jednak fizjoterapia jest metodą pracy z chorym, która pozwala na zachowanie sprawności jego organizmu przez jak najdłuższy czas. To wpływa na poprawę samopoczucia, wzrost samodzielności, a także opóźnienie rozwoju choroby.

Jak przebiega terapia manualna?

Przede wszystkim terapia manualna odbywa się w cyklach, które obejmują zazwyczaj cztery tygodnie pracy z fizjoterapeutą, a następnie kontynuowanie ćwiczeń samodzielnie przez pacjenta w domu. Początkowa praca ze specjalistą pozwala na ocenę, jaki rodzaj ćwiczeń jest najistotniejszy w przypadku danego chorego, a także, jak wyglądają postępy w pracy. Dzięki tej opiece chory uczy się właściwie wykonywać ćwiczenia, co potem może kontynuować również samodzielnie.

Jakie ćwiczenia?

Jednym z podstawowych rodzajów ćwiczeń są ćwiczenia priopiocepcji. Jako że u chorych na stwardnienie rozsiane dochodzi do zaburzeń czucia głębokiego, a więc ruchy ciała nie są w stanie być wykonywane bez śledzenia ich wzrokiem, niezbędne jest wprowadzenie korekty do tego zachowania. Równie istotne są ćwiczenia równoważne, które pozwalają na wytrenowanie równego chodu, opanowanie zachwiań równowagi oraz poprawę jakości chodu. Dodatkowo, każdy chory przebywa pod opieką fizjoterapeuty, który w indywidualny sposób dobiera dodatkowe ćwiczenia i ich metody.

Post Author: Paweł Gawliński